Najlepsza opieka nad osobami starszymi w Twoim mieście! - Przystępne ceny i duży zakres usług...

Odleżyny u osób starszych

gallery cover

Odleżyny to problem, z którym przychodzi się spotkać większości opiekunów osób starszych lub trwale unieruchomionych. Wbrew powszechnej opinii do powstania trudno gojących się zmian na skórze może dojść już w przeciągu kilku godzin

Odleżyny to problem, z którym przychodzi się spotkać większości opiekunów osób starszych lub trwale unieruchomionych. Wbrew powszechnej opinii do powstania trudno gojących się zmian na skórze może dojść już w przeciągu kilku godzin. Wiele czynników sprzyjających odleżynom, jak zaburzenia świadomości, brak możliwości samodzielnej zmiany pozycji czy niedożywienie występuje powszechnie u seniorów. Niespodziewana choroba powodująca nagły spadek aktywności podopiecznego i konieczność pozostawania w łóżku może łatwo  pozostawić trwałe ślady w postaci zmian odleżynowych na skórze pacjenta. Jak zapobiec wystąpieniu odleżyn i jak postępować z tymi już istniejącymi?

Jak powstaje odleżyna?

Odleżyna to zmiana powstająca na  skórze oraz w jej głębszych warstwach na skutek ucisku tkanek oraz ich niedokrwienia. Początkowo jedynym objawem jest miejscowe zaczerwienienie skóry, które z czasem przestaje blednąć po ucisku, a następnie przekształca się w ubytki naskórka i otwartą ranę. Kolejne  stadia obejmują drążenie odleżyny w głąb tkanek i stopniowo postępującą martwicę. Chociaż zmiany te mogą powstać właściwie w każdej okolicy narażonej na ucisk, najczęściej znajdujemy je na piętach, kostkach przyśrodkowych stóp oraz kości ogonowej i pośladkach.  Unieruchomienie pacjenta jest głównym czynnikiem narażającym go na odleżyny. U osób starszych często dochodzi do niedoborów białkowych, które są wynikiem niedożywienia, zmniejszonej kaloryczności przyjmowanych pokarmów oraz zaburzonego ich wchłaniania. Niedobór ten znacznie przyspiesza tempo powstawania odleżyn, dlatego u pacjentów na nie narażonych należy szczególnie dbać o właściwą dietę. Kolejnym czynnikiem, który wiąże się z trwałym unieruchomieniem jest konieczność stosowania pampersów dla dorosłych lub cewnikowania pacjenta. Należy pamiętać, że przedłużający się kontakt skóry pacjenta z zanieczyszczoną moczem lub kałem pieluchą, naraża go na macerację naskórka, a w przypadku już istniejącej odleżyny- na zakażenie rany. Duży wpływ na rozwój odleżyn ma również świadomość pacjenta, jego aktywna zmiana pozycji lub jej brak. Ryzyko powstania odleżyn ocenia skala Norton.

Jak uniknąć powstawania odleżyn?

Leczenie odleżyn to proces przewlekły i nierzadko skomplikowany, dlatego najlepszą formą opieki nad pacjentem jest profilaktyka i niedopuszczanie do ich powstania. Najprostszym sposobem jest zadbanie o częstą (minimum raz na dwie godziny) zmianę pozycji pacjenta. Szczególnie narażone na ucisk miejsca można odciążać poprzez stosowanie specjalnych podkładek lub zwykłe ręczniki/poduszki. Należy unikać twardych wałków, które same mogą powodować odleżyny w miejscach, z którymi się stykają. Bardzo skuteczne jest codzienne delikatne oklepywanie narażonych okolic, które poprawia ich ukrwienie i odżywienie. Kolejnym etapem opieki są materace przeciwodleżynowe, które w zależności od konstrukcji zapobiegają rozwojowi odleżyn na drodze różnych mechanizmów uciskowo-masujących. Opiekun osoby starszej musi również zadbać o właściwą pielęgnację skóry. Zarówno wysuszenie skóry, jak i jej stałe zawilgocenie doprowadza do niepomyślnych zmian w jej strukturze i przyspiesza powstanie odleżyny. Konieczne jest dokładne osuszanie skóry po jej umyciu oraz czynnościach toaletowych, a następnie natłuszczanie naskórka przy pomocy specjalnie do tego celu zakupionych preparatów.  Należy również codziennie dokładnie oglądać skórę podopiecznego, a zwłaszcza miejsca, w których warstwa tłuszczowa jest szczególnie cienka, tak by w porę wychwycić nowo tworzącą się zmianę.

Co zrobić, jeśli odleżyna już istnieje?

Leczenie odleżyny to długotrwały proces, którego powodzenie oraz czas zależy zarówno od stanu wyjściowego, jak i kompetencji czy wytrwałości opiekuna. W terapii odleżyn stosujemy cały czas profilaktykę, która może poprawić stan skóry oraz zapobiec powstawaniu rozleglejszych zmian. Obecnie powszechnie uznaną metodą leczenia odleżyn są opatrunki koloidowe, naklejane na odleżynę na okres około 7-10 dni. Plastry naklejane są na czystą, osuszoną skórę, tak by całkowicie pokryły istniejącą odleżynę.  W zależności od stanu odleżyny, obecności lub braku wysięku z rany oraz konieczności eliminacji zakażenia dobiera się poszczególne opatrunki poliuretanowe, hydrokoloidowe, hydrożelowe, alginianowe lub z dodatkiem jonów srebra. Przy doborze prawidłowego opatrunku może pomóc farmaceuta, lekarz opiekujący się pacjentem lub wykwalifikowana pielęgniarka. Nie zaleca się stosowania innych form leczenia odleżyn, jak maści, zasypki, pudry czy sporządzane w domowych warunkach mieszanki. Mogą one nie tylko hamować gojenie odleżyny, ale także powodować jej nadkażenie. Większe rany odleżynowe zamyka się metodami chirurgicznymi.

Zmiana pampersów u osób s...

W grupie osób starszych, wymagających pomocy stałego opiekuna dużą część stanowią podopieczni nie korzystający już samodzielnie z toalety.

Więcej

Techniki transferu osób s...

Problemy z poruszaniem się to niezwykle częsty problem wśród osób starszych. Mogą one wynikać z różnorakich czynników, zarówno występujących pojedynczo, jak i ...

Więcej

Opieka nad podopiecznym z...

Wyobraźmy sobie, że któregoś dnia świat staje się nagle zamazanym, chwiejącym się obrazem, a ludzie porozumiewają się między sobą w niezrozumiałym dialekcie.

Więcej

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce

Zamknij